diwrad blog

Twój nowy blog

Wpisy z okresu: 11.2011

Zapisałem to kiedyś na marginesie. A tak się złożyło, że niedawno mi się przyśniło to coś, co coś wspólnego ma z cytatem z Witkiewicza Pożegnania jesieni: Za dużo tego chłebełe łebełe. No to wkleję se. Do senniczka – zielniczka, zasuszony kwiatek – płatek.

Fraktalne wczasy Mordechaja Kadłubka wedle kronik, które powiadają

Iż wszechświat jest zapisany, poznany i lewoskrętny

A było to tak

Pewnego razu Mordechaj przysiadł na jednej nodze, co było dla niego dostatecznie niezwykłe, jako że był wątłej postury. I przez rzępkę kolanową dotarła do niego informacja, której nie potrafił zlekceważyć. Jak to możliwe – pomyślał Mordechaj. – przy całej komplikacji mojego systemu nerwowego, że tak beztrosko potraktowałem to poważne zagrożenie… I to był znak. Znak o ściśle fizjologicznej genezie minionych problemów z naruszonym stawem kolanowym. Rzepka zamiast jabłka i bardzo wyraźna wskazówka odnośnie niewątpliwie lekkiej grawitacji.

Niewątpliwie lekka grawitacja odnośnie rzepki zamiast jabłka i bardzo wyraźna wskazówka. Z naruszonym minionymi problemami o ściśle fizjologicznej genezie stawu kolanowego znak. Był to znak. Tak beztrosko potraktowałem to zagrożenie – pomyślał Mordechaj. – przy całej komplikacji mojego systemu nerwowego, że jak to możliwe… Nie potrafił zlekceważyć informacji, która dotarła do niego przez rzepkę kolanową. Jako że był wątłej postury i pewnego razu przysiadł na jednej nodze, co było dla niego dostatecznie niezwykłe.

I tak rozpoczął Mordechaj poszukiwania. A że był pobożnym Żydem, to wyszedł od jabłka, by dotrzeć do rzepki. I wszystko po to, by przełamać ciążenie, które bardzo zagrażało skomplikowanemu systemowi nerwowemu. I jego odkrycia poprzedziły to, co staramy się opisać. Jak usiąść i wypocząć, skoro tak lekko ciąży siła, która może spowodować skręcenie stawu.

Skręcenie stawu może spowodować siła, która lekko ciąży; skoro tak, jak usiąść i wypocząć? Staramy się opisać to, co poprzedziły jego odkrycia. Skomplikowanemu systemowi nerwowemu zagrażało ciążenie, które po to, by wszystko przełamać. By dotrzeć do rzepki, wyszedł od jabłka, byłże pobożnym Żydem. Poszukiwania Mordechaj rozpoczął i tak.

I zaczął od końca, czyli od czarnej dziury. Nie będziecie w błędzie, jeśli sięgnięcie do skojarzenia, które nasuwa się w konteście wczasów i wypoczynku. Usiadł więc Mordechaj, ale nie poczuł ulgi. Podstawa była stabilna, lecz brakowało oporu. Ścięgna luźne, rzepka wręcz niewidzialna, bardzo – patrz tytuł.

       

 

Igraszki.

On nawet nie przypuszczał w przeczuciu, że wszystko czemu jeszcze ufa zmarło już przed jego narodzeniem. Nadzieję niosło przygnębienie poranków września, października, listopada, kiedy dezintegracja wątłej struktury porażała prekognitywnym aspektem intuicji, wżartej w korę racjonalnego skowytu.

Czy więc pięcioletnie dziecko w drodze do sklepu potrafi się zatrzymać, by z całą mocą istniejącego jestestwa uświadomić sobie wszech przenikającą nicość jako nieuchronną konsekwencję swego przypadkiem skazanego na porażkę bytu?

A może zakomunikuje to w szkole pani, która życzliwie patrzy na jego postępy przy lekturze Winetou Karola jakiegoś tam bydlaka – łapserdaka?

I jak ochoczo podjąć zabawę z rówieśnikami, skoro młodsza od nas była nawet zmarła niedawno 80 – letnia babcia?

O o o jeszcze kobiety, czyli Ona. Czyż nie wielbimy jasnych pomroków edypalnych fiksacji, jako cudzysłowu zajadłej ironii w odwiecznym boju przeciw zatęchłej zgniliźnie narcystycznych aktualizacji po trosze i bez obojętności oraz bezczelnie zwanych już kulturą? Paradoks mocny jak dźwięk serca Zygmunta i cymbałów tych… no.. pusto jakoś tam brzmiących.

A więc Ona.

Przemożny ratunek w transformacyjnym aspekcie kobiecości, albo jak tam i czy podobnie.

Kurwa kurwa kurwa.

Aż po ukojenie w cenie 3,50 za sztukę, co rozważamy w detalu i poniekąd przez akceptacje bez pochodnych.

Czy więc jeszcze ono i wtedy, miało już szansę – proszę podmienić kolejność użytych wyrazów – czy aby skazane na jakże poniekąd oczywistą konstatację przy użyciu prostych wyrazów, bo sens piękna tkwi w prostocie.

Finnegans wake.

Dla skażonych nieuzasadniona wyobraźnią może być Tom Bombadil w dziecięcym dopuszczeniu.

Czy więc.

I dlaczego, do kurwy nędzy, „abrahadabra” ma pięć „a” i sześć innych liter i co to wnosi do całokształtu.  

Bo ja, proszę pana, jestem na zakręcie.

a ludzie tak ładnie wyrażają swoje uczucia…

I proszę, a nie mówiłem. Igraszki…


  • RSS